หากเป็นตัวละครในเกม RPG ผมคงเป็นตัวละครที่เกิดมาโดยมี passive skill เป็นการนอนหลับยากและตื่นง่าย ซึ่งก็มีทั้งข้อดีและเสีย ถ้าข้อดี คงเป็นการตื่นก่อนเสียงนาฬิกาปลุกดัง ถ้าเป็นเช่นนี้ ยังไงเราก็มั่นใจได้เลยว่าเราจะไม่มีทางหลับเกินเวลาที่อยากให้ตื่น แต่ถ้าข้อเสียก็ตามชื่ออาการเลย นอนหลับยาก มักไม่หลับถ้าไม่ถึงเวลา หรือมีเรื่องกังวลใจ นอกจากนี้ แค่มีแสงเสียงเล็กน้อยก็พร้อมสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที ซึ่งแน่นอนการหลับบนเครื่องบิน รถบัส หรือรถไฟ ถือว่าเป็นนรกเลย ทั้งเสียงเด็กร้อง คนนอนกรน เสียงเครื่องยนต์ และอีกสารพัดมลพิษทางเสียง 

     หลังจากใช้ชีวิตกับ passive skill นี้มาเรื่อย ๆ ผมก็ตระหนักได้ว่าควรยอมศิโรราบให้กับการนอนไม่หลับ จะว่ายอมแพ้ ก็ไม่เชิง แต่เรียกว่า พยายามใช้ประโยชน์และอยู่กับมันให้มากที่สุดดีกว่า เช่น ถ้ารู้ตัวว่าตอนนี้ถ้าลองนอนจะนอนไม่หลับแน่ ๆ สังเกตได้จากสัญญาณใหญ่ ๆ เลยคือชีพจร ที่ถ้ายังเต้นเร็วหรือปกติมักไม่หลับ ต้องเต้นช้า(เช็คจากสมาร์ทวอช) ผมจะลุกขึ้นมาหาไรทำทันที ไม่ว่าจะหยิบหนังสือมาอ่าน หรือเขียนอะไรแบบที่คุณทั้งหลายอ่านอยู่นี้ (ข้อนี้ก็คิดได้ตอนนอนไม่หลับ และก็เขียนตอนนอนไม่หลับเช่นกัน) เพราะการฝืนนอนต่อไปก็มีแต่ทรมานและยิ่งทรมานเข้าไปอีกถ้าคิดเยอะ เช่น คิดว่าจะนอนหลับไหม หรือ จะตื่นได้ไหม ทำให้เกิดเป็นปัญหา Catch 22: คิดมากทำให้นอนไม่หลับ และนอนไม่หลับก็ทำให้คิดมาก เป็นปัญหาที่พาติดลูปแบบไม่สิ้นสุด เลยออกจากวงจรแห่งการนอนไม่หลับนี้ด้วยการลุกขึ้นมาหาไรทำ 

     ทั้งหมดทั้งมวลในข้อนี้ คืออยากจะเสนอว่า ถ้านอนไม่หลับจริง ๆ ก็ยอมจำนนซะว่าตอนนี้ร่างกายเราไม่พร้อมนอน เราพยายามเต็มที่แล้ว ฝืนนอนต่อไปก็ทรมาน ลุกขึ้นมาทำอะไรให้รู้สึกดีกับตัวเองเถอะ พรุ่งนี้เราจะนอนพอไม่พอ สมองแล่นไม่แล่น ข้อสอบ พรีเซนต์ หรือสัมภาษณ์งาน ก็ให้เป็นเรื่องข้องวันพรุ่งนี้และตัวเราวันพรุ่งนี้จัดการแทน จากใจมนุษย์ผู้ผ่านการโต้รุ่งมานับครั้งไม่ถ้วนสมัยเรียนมหาลัย เพราะฉะนั้น “จงศิโรราบให้การนอนไม่หลับเสียเถอะ ”