นอกจากนกจะไม่อยู่ข้างพี่ตาแล้ว นกน้อยทั้งหลายหลังเรียนจบก็คงต้องเลือกปักหลักที่ไหนสักที่ตามแต่ภาระหน้าที่และความจำเป็นกันไป ส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นในเมืองกรุง เพราะแหล่งงานกระจุกตัวอยู่แต่ในเมือง การเลือกรังสักแห่งเพื่อพักอาศัยจึงเป็นเรื่องปวดหัวสำหรับหลายคนไม่ใช่น้อย เนื่องจากมีปัจจัยต่าง ๆ นานาให้ต้องพิจารณา ผมเลยอยากจะลองเสนอความคิดจากประสบการณ์ในวัย 25 ปีของผม เกี่ยวกับการเลือกรังสักแห่งเพื่อปักหลัก

     หากคุณเป็นคนประเภทเดียวกัน คือไม่ชอบเที่ยว ไม่ชอบการออกไปข้างนอก และไม่ได้รู้สึกว่าการลากตัวเองไปสัมผัสโลกภายนอกมันคุ้มค่ากับพลังงานที่เสียไป (อย่างน้อยก็ในวัยนี้) ผมคิดว่าเราควรลงทุนกับที่อยู่อาศัยให้มาก การที่คนใดคนหนึ่งไม่ชอบเที่ยวหรือออกไปข้างนอก นั่นมีแนวโน้มว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับที่พักของตัวเอง และเมื่อไม่ได้ชอบเที่ยว ก็น่าจะลดภาระค่าใช้จ่ายส่วนนี้ไปได้มากโข ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ลองเอาเงินส่วนนี้มาลงทุนกับที่อยู่แทน

     ถ้าจะเลือก ผมจึงมองว่าเราควรเลือกที่ที่ทำให้เรารู้สึกดีที่จะอยู่มากที่สุด อาจจะเป็นเรื่องของความสวยงาม พื้นที่ใช้สอย ความใกล้ที่ทำงาน หรืออะไรก็ตามแต่ โดยที่เราไม่ต้องเคร่งครัดกับราคามากจนเกินไป แต่หากใครที่มีที่อยู่อาศัยอยู่แล้ว การลงทุนตกแต่งห้องก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้ามเช่นกัน อาจเลือกซื้อเฟอร์นิเจอร์ รูปภาพ โคมไฟ หรือของตกแต่งที่ทำให้พื้นที่ของคุณน่าอยู่และรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่เปิดประตูเข้ามา ยิ่งถ้าคุณเป็น “นกที่เวิร์กฟรอมโฮม” (Work from Home) รังที่คุณเลือกก็จะไม่ใช่แค่ที่อาศัย แต่ยังเป็นออฟฟิศที่คุณต้องใช้ทำงานตั้งแต่ตะวันขึ้นยันตกดิน การลงทุนกับสิ่งเหล่านี้ผมจึงมองว่าคุ้มค่ามาก เพราะการมีที่อยู่ดี ๆ สักที่ จะช่วยชาร์จพลังงานให้เราพร้อมบินออกจากรังไปหาเงินกันต่อในวันรุ่งขึ้น

     อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดที่กล่าวมาเป็นเพียงความเห็นมุมหนึ่ง ชีวิตของแต่ละคนประกอบด้วยปัจจัยและลำดับความสำคัญที่ต่างกัน แต่สำหรับผมที่ไม่ชอบเที่ยว ที่อยู่อาศัยคือสิ่งที่คุ้มค่าจะลงทุนด้วยมากที่สุด