-
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา ให้มัวเมาเหมือนคนบ้าปั่นเดดไลน์ (กาแฟ)
ส้อมกับช้อน เสื่อกับหมอน พระกับรถตู้ เด็กอัสสัมกับอาม่า คุณตันกับวงโย พรรคส้มกับล้มเจ้า โควิดกับอนุทิน อุ้งอิ๊งกับอังเคิล สิ่งเหล่านี้มีอยู่คู่กันฉันใด ชาววัยทำงานก็ต้องคู่กับกาแฟฉันนั้น…
-
เผื่อโควต้า 8 บรรทัดให้กับหนังสือสัญญาต่าง ๆ ด้วย
เมื่อชีวิตเปลี่ยนสถานะทางกฎหมายให้เรากลายเป็น “ผู้บรรลุนิติภาวะ” เรื่องธุรกรรมและธุรการต่าง ๆ เราจึงต้องเป็นผู้ลงลายเซ็นด้วยตัวเอง ตั้งแต่เรื่องเล็ก ๆ อย่างการเซ็นรับพัสดุ การสมัครงาน ไปจนถึงเรื่องใหญ่อย่างการซื้อบ้าน…
-
คนเดียวอาจหัวหาย แต่เรียนจบเพื่อนหายแน่นอน
“เพื่อน” …เมื่อคุณอ่านคำนี้ แล้วมีใบหน้าของใครลอยขึ้นมาบ้าง? คนเหล่านั้นแหละครับ คือคนที่คุณจะได้เจอหน้าน้อยลงเมื่อเรียนจบแยกย้ายกันไป หรือบางคนอาจจะหายยาวไปเลย ทั้งนี้ก็ด้วยภาระหน้าที่ที่แตกต่างกันไปตามเส้นทางของแต่ละคน ถ้าจังหวะชีวิตเอื้ออำนวย ก็อาจจะได้เจอเพื่อนบ้างเป็นครั้งคราวตามแต่วันเวลาจะจัดสรรได้ แต่ถ้าจังหวะชีวิตไม่เอื้ออำนวย……
-
อย่าสงสารคนตายเลยแฮรี่ สงสารคนบ้านไกลจากที่ทำงานเถอะ
เชื่อว่าชาววัยเจริญงานหลายคน คงนำความใกล้-ไกลจากที่ทำงาน บวกเข้าไปในสมการของการหาที่พักด้วย โดยเฉพาะในเมืองกรุง หลายครั้ง… ค่าเช่าที่พักมักจะแปรผกผันกับความสะดวกในการเดินทาง จนบางทีมันแพงมากเสียจนเราต้องตัดใจ ออกไปหาที่อยู่ห่างไกลออกไปเพื่อให้ได้ราคาที่ถูกลง แต่ข้อนี้ผมอยากเตือนให้หลายคนคิด โดยเฉพาะคนที่บริษัทไม่มีนโยบาย…
-
นกที่ตื่นเช้า ควรจะเป็นนกที่นอนให้ดีด้วย
ผมพบว่าการตื่นเช้ามีข้อดีสองอย่าง อย่างแรก… เราจะได้ใช้เวลาที่ต่างจากจังหวะชีวิตของคนทั่วไป รถโล่ง ถนนเกลี้ยง ทำให้ทำอะไรไม่ต้องไปเบียดเสียดกับคนอื่น และอย่างที่สองคือ มันเป็นเครื่องเตือนใจว่า “เรานี่ก็โปรดักทีฟเหมือนกันนะ!” นี่มันมนุษย์ผู้มีวินัยในตนเอง…





