Speclao

ผมพบว่าการตื่นเช้ามีข้อดีสองอย่าง อย่างแรก… เราจะได้ใช้เวลาที่ต่างจากจังหวะชีวิตของคนทั่วไป รถโล่ง ถนนเกลี้ยง ทำให้ทำอะไรไม่ต้องไปเบียดเสียดกับคนอื่น และอย่างที่สองคือ มันเป็นเครื่องเตือนใจว่า “เรานี่ก็โปรดักทีฟเหมือนกันนะ!” นี่มันมนุษย์ผู้มีวินัยในตนเอง ผู้น้อมนำคำสอนของไลฟ์โค้ชหลากสำนักเพื่อแผ้วถางทางสู่ชีวิตที่ประสบความสำเร็จ (เหรอ?) จริง ๆ แล้ว การตื่นเช้าแบบนี้ควรจะฉายป้ายคำเตือนเหมือนโฆษณาการลงทุนไว้ให้กับมนุษย์วอนนาบีโปรดักทีฟทั้งหลายด้วยว่า: “การตื่นนอนมีความเสี่ยง ผู้เข้านอนควรนอนให้พอ ก่อนตัดสินใจตื่นนอน” ที่กล่าวแบบนี้เพราะการตื่นเช้าไม่ใช่สิ่งที่ควรทำเลยหากคุณนอนไม่พอ และที่มากกว่านั้นคือ คำว่า “นอนดี” กับ “นอนพอ” ของผมมีความหมายต่างกัน ซึ่งผมให้ความสำคัญกับอย่างหลังมากกว่า เพราะการนอนพอนั้นไม่ได้เท่ากับการนอนดีเสมอไป ผมเรียนรู้ว่าการนอนที่ดี เกิดจากการทำให้ภาวะหลับลึก (Deep Sleep) ของเรายาวนานที่สุด เพราะสภาวะนี้จะเป็นช่วงที่ร่างกายได้ฟื้นฟูตัวเองจากความเหนื่อยล้าตลอดทั้งวัน ผมจะรู้ได้ว่าเมื่อคืนก่อนตัวเองหลับลึกไปนานเท่าไหร่จาก “สมาร์ตวอตช์” นับว่าเป็นหนึ่งในอุปกรณ์ที่คุ้มกับการควักเงินซื้อมากที่สุดสำหรับคนใส่ใจสุขภาพ หากพิจารณาจากความรู้สึกหลังตื่น ก็พอจะสรุปได้โดยสังเขปเลยว่า พลังงานตอนตื่นของผมจะแปรผันตรงตามระยะเวลาการหลับลึกในแต่ละคืน ท้ายที่สุดแล้ว ตื่นเช้ามาได้สัมผัสอะไรดี ๆ เยอะ… แต่จะเกิดผลเสียมากกว่าถ้านอนดึกแล้วฝืนตื่นเช้า หากเราต้องตื่นเช้าแต่นอนได้ไม่ดี ผลที่ได้มันก็ไม่ค่อยจะคุ้มเสีย ร่างกายอาจเหนื่อยล้าและไม่มีแรงเอาได้ ถ้าชีวิตไม่ได้เร่งรีบอะไร การนอนให้ดีก็ควรมาก่อนการนอนให้พอ และการนอนให้พอก็ควรจะมาก่อนการนอนเพื่อตื่นเช้า เพราะฉะนั้น… “นกที่ตื่นเช้า ควรจะเป็นนกที่นอนให้ดีด้วย”