ตั้งแต่เมื่อเริ่มลืมตาดูโลก ชีวิตของคนเราก็ประดังเข้ามาด้วยปัญหาหลากหลายรูปแบบ

ตั้งแต่เรื่องเล็กไปจนถึงเรื่องใหญ่ ตั้งแต่ง่ายยันซับซ้อน สารพันเรื่องราวเกิดขึ้นในหลากหลายมิติของชีวิต และหลายครั้งมันก็เหมือนจะบีบเค้นตัวเราให้จนปัญญาที่จะแก้ไข หรือทำให้ระทมทุกข์เกินคณานับ

แต่อย่างไรก็ตาม… ถ้าคุณท่านทั้งหลายยังนั่งอ่านสิ่งที่ผมเขียนนี้อยู่ได้ มันก็เป็นสัญญาณที่ดีแล้วว่าเราได้เอาตัวรอดจากมันมาได้แล้ว

หรือหากใครที่กำลังประสบพบเจออยู่ตอนนี้ ก็เชื่อเถอะครับว่า เดี๋ยวมันก็จะกลายเป็นแค่เรื่องตลกในวันข้างหน้า

.

พออายุขึ้นเลข 25 ผมก็ตระหนักได้ว่า ความสามารถในการรับมือกับเรื่องราวหลายอย่าง ล้วนแปรผันตรงตามประสบการณ์ชีวิตที่มากขึ้น

ยิ่งอายุมากขึ้น ปัญหาที่เคยยากก็ดูง่ายขึ้น อะไรที่เคยซับซ้อนก็ดูคลี่คลายลง อะไรที่เคยคิดว่าใหญ่โตก็กลับเล็กลง สวนทางกับอวัยวะ (หลายอย่าง) ในร่างกายที่เริ่มเสื่อมถอย

แน่นอนครับว่า ในช่วงเวลาที่ตัวเรากำลังเผชิญหน้ากับมันอยู่จริง ๆ ชีวิตมันไม่ได้ดูง่ายอย่างที่ผมกล่าวไปหรอก

ขณะที่เผชิญหน้า เรื่องต่าง ๆ มันคงดูใหญ่โตเท่าโลก มุมมองของเราอาจจะแคบลงเพราะมัวแต่โฟกัสอยู่กับปัญหาก้อนใหญ่ตรงหน้า

แต่เชื่อไหม… พอเราเดินผ่านมันมาได้แล้วมองย้อนกลับไป สิ่งนั้นก็เหมือนจะเล็กลงทันที

และยิ่งเราเดินไปข้างหน้าได้ไกลเท่าไหร่ ปัญหาก้อนนั้นก็ยิ่งดูเล็กลงเรื่อย ๆ ด้วย ในที่สุดวันหนึ่ง เมื่อเรามองย้อนกลับไป เราจะเห็นมันเป็นเพียงแค่จุดเล็ก ๆ จุดหนึ่งในเส้นทางชีวิตอันยาวไกลเท่านั้น

ถึงตอนนั้น… มันอาจจะเป็นวันที่เราหยิบยกเอาปัญหาเหล่านั้น มานั่งเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังอย่างสนุกสนานและตลกขบขันในวงเหล้าก็ได้

“เรื่องใหญ่ในวันนี้ อาจเป็นเพียงเรื่องตลกวงเหล้าในวันหน้า”